0

دلایل ریزش مو در زنان جوان و راهکارهای جلوگیری از آن

 دلایل ریزش مو در زنان جوان

بالغ بر 50-40 درصد زنان زیر 40 سال درگیر مشکل ریزش مو می باشند، متوسط سن ابتلا به ریزش مو در زنان 30 سالگی است.  ریزش مو برای زنان بسیار وحشتناک خواهد بود زیرا یکی از بزرگترین آیتم های زیبایی آنها محسوب می شود. بنابراین ریزش مو باعث وحشت در زنان می شود.

قبلا برای بیشتر زنان، ریزش مو به دورۀ یائسگی یا پس از یائسگی محدود می شد. ولی امروزه با فشار های کاری و عصبی بسیار زیاد این نوع ریزش ها به سن های پایین تر رسیده است.

انواع ریزش مو در زنان جوان

ریزش مو در زنان جوان (یا آلوپسی) را می توان به دو نوع تقسیم کرد. آلوپسی همراه با ایجاد بافت جوشگاهی (اسکار) و آلوپسی بدون اسکار.

آلوپسی همراه با اسکار دائمی است در حالی که آلوپسی بدون اسکار ممکن است برگشت پذیر باشد. خوشبختانه آلوپسی همراه با اسکار نادر است و کمتر از 3 درصد ریزش مو را به خود اختصاص می دهد. محکم بستن موها، خود را محدود کردن به مدل هایی که به پوست سر شما فشار می آورند، می تواند به فولیکول موهای شما آسیب برساند.

اگر شما موهایتان را می بافید آگاه باشید: ریزش موی ناشی از این نوع مدل می تواند دائمی باشد چرا که شما باعث آسیب مستقیم به فولیکول های مو و توانایی رشد مجدد آن ها شده اید. زنان جوان 30 تا 40 ساله به طور فزاینده ای ریزش مو را تجربه می کنند.

تخمین زده می شود در غرب 37 درصد زنان (از هر سه نفر یک نفر) از کم پشت شدن مو یا طاسی رنج می برند، که بسیاری از آنها زیر 50 سال سن دارند، میانگین سنی که قبلا انتظار می رفت ریزش مو در آن سن اتفاق بیفتد. روند ریزش موی زنانه ابتدا به صورت منتشر است، اغلب به صورت تدریجی با کم پشت شدن مو در نواحی تاج سر و قسمت های گیجگاهی اتفاق می افتد. زنانی که در چنین وضعیتی هستند ممکن است در ابتدا بیشتر به موهایی که روی بُرس مویشان یا اطراف پلاگین حمام به جا می ماند، توجه کنند، قبل از اینکه آنها متوجه مناطق دچار ریزش روی سرشان باشند.

ریزش مو در زنان جوان در ابتدا با حجم زیادی از استرس شروع می شود. الگوی طاسی زنانه، اگرچه در حال حاضر برای بعضی ها یک احتمال ژنتیکی است، اما هنوز هم به طور گسترده در مورد آن صحبت نمی شود و با تحت فشار گذاشتن مداومِ زنان برای تطابق با معیارهای زیبایی، ریزش مو می تواند به عنوان یک نکوهش اجتماعی تلقی شود.

96 درصد زنان بر این باورند که مردان با وجود ریزش مو در مقایسه با زنان که ممکن است در معرض افسردگی یا بی اشتهایی قرار گیرند، بهتر می توانند “احساس جذاب بودن” را حفظ کنند. اولین اقدام زنان در این موارد اغلب مراجعه به پزشک عمومی است، که اگر چه اینکار برای مطرح کردن نگرانی های گستردۀ پزشکی ضروری است، اما اغلب آن ها هیچ راه حل روشن و قطعی  برای ریزش مو ارائه نمی دهند.

علل ریزش مو در زنان

ریزش موی ژنتیکی:

الگوی طاسی زنانه ممکن است زمینۀ ارثی در خانوادۀ شما داشته باشد. این نوع از ریزش مو از فولیکول موهای چروک شده تشخیص داده می شود. یعنی فولیکول هایی که به مرور زمان حالت طبیعی رشد  و نمو خود را از دست داده اند.

ریزش مو و تاثیرسندروم تخمدان پلی کیستیک بر روی آن (PCOS):

این مشکل به ویژه در زنان جوان شایع است، PCOS وضعیتی است که به دلیل کاهش فعالیت یا اختلال در فعالیت هورمونی در تخمدان ها رخ می دهد. کم پشت شدن مو به دلیل میزان بالای آندورژن ها یا تستوسترون و دی هیدروتستوسترون  (DHT) اتفاق می افتد. افزایش میزان این هورمون ها به ویژه DHT در زنان، موجب ریزش مو

آندروژن به فرانسوی: Androgène)، یا هورمون آندروژنی یا تستوئید (به انگلیسی: testoid) نام اصطلاحی است که به طور عمومی برای اشاره به هر ترکیب طبیعی یا مصنوعی (معمولاً یک هورمون استروئیدی) به کار می‌رود، که با اتصال به گیرنده‌های آندروژنی باعث تحریک، کنترل، توسعه یا نگهداری خصوصیات نرینه در مهره‌داران شود. این شامل فعالیت اجزای اندام‌های جنسی نر و توسعه صفات جنسی ثانویه در مردان نیز هست. آندروژن‌ها برای اولین بار در سال ۱۹۳۶ کشف شدند. آندروژن همچنین استروئید آنابولیک اصلی، و همین‌طور منشا همه استروژن‌ها می‌باشد. اصلی‌ترین و شناخته شده‌ترین آندروژن هورمون تستوسترون است. دی هیدروتستوسترون (DHT) و آندروستن دیون نیز آندروژن‌هایی هستند که هر چند به طور کلی کمتر شناخته شده‌اند، اما از اهمیت برابری در توسعه ویژگی‌های مردانه برخوردارند. DHT در زندگی جنین باعث تمایز آلت تناسلی، کیسه بیضه و پروستات می‌گردد، و نیز بعدها در طول زندگی انسان منجر به ریزش موی سر در مردان، رشد پروستات و فعالیت غدد سباسه می‌شود. آندروژن یک نام کلی برای ترکیبات ساخته شده صنعتی (داروهایی مانند دانازول) یا تولید شده در بدن (هورمونهایی مانند تستوسترون) است که دارای خواص آندروژنیک هستند.

 می شود.

سبک زندگی، استرس یا بهداشت عمومی:

به خوبی مشخص شده که استرس می تواند موجب ریزش مو شود و این مساله تا زمانیکه هفته ها از آن واقعه یا علت استرس زا نگذشته باشد، مشهود نخواهد بود. تریکوتیلومونیا، یک وضعیت روانی است که شخص مبتلا به دلیل اضطراب موهای خود را می کشد که این منجر به ضعیف شدن رشد مجدد موها می شود.

رژیم:

هر چه قدر که زمان می گذرد ما بیشتر و بیشتر متوجه می شویم که چگونه رژیم، هر بخش از بدن ما و نه فقط وزن را تحت تاثیر قرار می دهد. و رشد و وضعیت مو هم یکی از بخش های کلیدی این معادله است. با توجه به اولویت بندی حفظ سیستم بدن، مو جزو بافت هایی است که اهمیت کمتری دارد. این بدین معنی است که موها تنها از مواد مغذی باقی مانده پس از توزیع آنها توسط سیستم گوارش به ارگانهای حیاتی شما سود می برند. اگر هیچ گونه مادۀ مغذی مازادی وجود نداشته باشد، در این صورت موها ضعیف می شوند.

رژیم غذایی و تاثیر آن بر رشد و ریزش مو

کم خونی ناشی از فقر آهن  (IDA):

بر طبق NHS، IDA می تواند منجر به ریزش مو به عنوان یک اثر کلی ناشی از رژیم فقر آهن یا دیگر دلایل پزشکی متاثر از میزان آهن در بدن شود.

تیروئید:

پرکاری (افزایش میزان هورمون های تیروئیدی) و کم کاری (کاهش میزان هورمون های تیروئیدی)

یک وضعیت پزشکی قابل درمان است که می تواند منجر به ریزش مو شود. در هر دو صورت باید میزان مصرف داروهای تیروئید مورد توجه قرار گیرد زیرا عوارض دوزهای بالا یا پایین می تواند بر رشد موها تاثیر بگذارد. اگرچه گاهی اوقات داروهای تیروئید می تواند موجب بروز ریزش شود.

بیماری های خود ایمنی مثل لوپوس یا آلوپسی آریتا:

وقتی اتفاق می افتد، که سیستم ایمنی به فولیکول های مو یا یا پوست یا رشد مو حمله می کند.

5 راهکار برای ریزش مو در زنان

  1. صحبت با یک متخصص تغذیه ماهر. خواه برای شما دارویی تجویز شده باشد یا نه، مشاوره با یک متخصص تغذیه قابل می تواند به شما در تشخیص اینکه یک رژیم غذایی چگونه مو و پوست شما را تحت تاثیر قرار می دهد، کمک کند و به شما توصیه می کند که چگونه شانس بهتری را برای رشد به موهای خود بدهید.
  2. کاهش استرس: ارزیابی تعادل زندگی، اختصاص دادن زمانی برای فارغ شدن از کار و سایر مشغله ها و تمارین خود مراقبتی نه فقط برای برای سلامت عمومی و شادی شما بلکه برای گذر از موانع سر راهتان نیز می تواند شگفتی آفرین باشد. اگر ریزش مو ناشی از استرس باشد، پس تغییری در زندگی شما ایجاد شده است.
  3. مدل دادن به مو/ محافظت از مو: اگر در حال حاضر از ریزش مو رنج می برید، مهم است که بدانید، روش ها و محصولات معمول مدلینگ مو ممکن است باعث آسیب بیشتر به موهای شما شود.
  4. ترمیم مو: تعدادی از گزینه های ترمیمی مو برای زنان از جمله پیوند موی FIT در دسترس می باشد.
  5. شامپوهای ترمیم مو: ثابت شده لوسیون مینوکسیدیل 4 یا 5 درصد و همینطور پرپشت کننده های موی در دسترس نیز به طور موثری به حفظ رشد مو کمک می کنند.

راهکارهای خانگی جلوگیری از ریزش مو 

ویتامین های مکمل برای رشد موی سالم

ویتامین ها برای پیشگیری از ریزش مو و رشد موی سالم و قوی مورد نیاز هستند. بهترین راه برای دریافت میزان کافی ویتامین ها، خوردن یک رژیم غذایی متعادلِ شامل طیف وسیعی از غذاهاست و اغلب با شیوۀ زندگی پر مشغله، ما نمی توانیم پروتئین ها، سبزیجات یا میوه های به اندازه کافی تازه و مکمل هایی که می توانند کمک کننده باشند را دریافت کنیم. با این حساب، کدام ویتامین ها مزایای بیشتری برای رشد سریع، سالم و قوی موها هستند؟

ویتامین A: این ویتامین مسئول تولید چربی، ترشحی روغنی که به عنوان یک نرم کننده خودِ بدن عمل می کند. سبوم فولیکول های مو را مرطوب می کند و به تامین مواد غذایی مناسب برای رشد موی سالم کمک می کند.

ویتامین :C این ویتامین برای رشد بیشتر و سریعتر موها مورد نیاز است. این برای تولید کلاژن که یک ساختار ضروری در رشته مو است، حیاتی است. فقدان کلاژن ممکن است باعث آسیب به ساختار مو و ریزش مو گردد. ویتامین C یک آنتی اکسیدان است و به قوی شدن ساقۀ مو کمک می کند و از ریزش مو جلوگیری می کند.

بیوتین: این ویتامین برای رشد مو ضروری است و به طور گسترده ای در محصولات مو مثل شامپو ها و نرم کننده ها استفاده می شود. این ویتامین به حفظ رنگ طبیعی موهای شما کمک می کند و خونرسانی به مو را بهبود می بخشد. فقدان بیوتین یکی از علل شایع طاسی و ریزش مو در سر، صورت و بدن است.

ریبوفاوین(ویتامین B12) :  موجب می شود موها قوی تر و سالم تر باشند.

ویتامین E: یک ویتامین ضد التهاب و ضد انعقادی است که جریان خون به پوست سر را افزایش می دهد و جذب اکسیژن را هم بهبود می بخشد، بنابرین، باعث رشد سریعتر موها می شود. همچنین ویتامین E یک آنتی اکسیدان بسیار قوی هم می باشد.

نسبت مصرف ویتامین ها در زنان و مردان متفاوت است. به طور کلی مردان پروتئین بیشتری در وعده های غذای خود مصرف می کنند بنابرین احتمال کمبود ویتامین B در آنها پایین است (مگر آنهایی که گیاهخوار هستند و این بدین معنی است که این ویتامین ها در این افراد کم است). زنان به علت تغییرات هورمونی منظم و رژیم غذایی که ممکن است غذاهای ضروری را محدود کنند، اغلب مستعد کمبود ویتامین هستند.

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

0

بالا

X